Gezelschap en kleine momenten van contact
Voor Henk is het niet ingewikkeld wat hij nodig heeft. “Gezelschap,” zegt hij. “Even een praatje maken, samen een kopje koffie drinken of een wandeling maken.” Het zijn juist die kleine momenten die voor hem het verschil maken. Daarnaast is er ook behoefte aan praktische hulp. Boodschappen doen, kleine klusjes in huis of hulp bij moderne technologie. “WhatsAppen gaat me nog goed af hoor,” zegt hij lachend, “maar verder kan ik soms best wat hulp gebruiken.”
Alleen zijn na het verlies van een partner
Sinds het overlijden van zijn vrouw is het leven voor Henk ingrijpend veranderd. “We waren altijd met z’n tweeën. En nu ben ik alleen.” Dat gevoel van alleen zijn weegt zwaar. In de loop der jaren zijn ook veel vrienden en familieleden weggevallen. Het gemis van menselijk contact wordt daardoor groter. “Je mist mensen die je echt kennen,” vertelt Henk. “Dat is toch iets anders dan een praatje bij de bakker.”
Pogingen om contact te onderhouden
Henk heeft geprobeerd om nieuwe sociale contacten te leggen. Zo deed hij mee aan activiteiten in het verzorgingstehuis en bezocht hij bijeenkomsten bij de voetbalclub waar hij vroeger veel kwam. Toch bleek aansluiting vinden niet altijd makkelijk. “Mensen hebben hun eigen leven en verplichtingen,” zegt hij. “Dan is het lastig om echt een band op te bouwen.”
Wat kan helpen tegen eenzaamheid?
Volgens Henk begint het bij bewustwording. Familieleden kunnen vaker contact houden en onderling afstemmen dat er regelmatig iemand even belt of langsgaat. Ook vanuit de gemeenschap ziet hij kansen. “Er zouden meer activiteiten mogen zijn die ouderen samenbrengen,” zegt hij. “Gewoon meedoen, erbij horen. Inclusiviteit noemen ze dat tegenwoordig, geloof ik,” voegt hij met een glimlach toe.
Technologie als hulpmiddel, geen vervanging
Hoewel Henk zichzelf niet heel digitaal noemt, ziet hij wel de waarde van technologie. Videobellen, foto’s sturen en samen nieuwe digitale vaardigheden leren kunnen helpen om contact te houden. Toch blijft er één ding het belangrijkst: persoonlijk contact. “Dat weegt toch altijd zwaarder dan een scherm,” zegt hij.
Een boodschap aan anderen, en aan de samenleving
Aan andere ouderen die zich eenzaam voelen, wil Henk meegeven om zich niet te laten ontmoedigen. “Er zijn altijd mogelijkheden om verbinding te maken, ook al voelt dat soms lastig. Wees niet bang om hulp te vragen.” Aan de samenleving vraagt hij vooral iets eenvoudigs: aandacht. “Een beetje vriendelijkheid zou al mooi zijn. Een glimlach, een groet of een kort gesprek kan echt verschil maken. Dat is met al die telefoons wel minder geworden.”
Je mist mensen die je echt kennen.